Nefmi na...

email Facebook GooglePlus Twitter Instagram

niedziela, 28 lipca 2013

Wojna czarownic: Klan Wilczycy

Tytuł oryginału: La guerra de las brujas. El clan de la loba
Autor: Maite Carranza

Akcja książki rozgrywa się we współczesnej Europie. Głównym tematem jest tu walka pomiędzy dwoma grupami wiedźm - Omar, które żyją w klanach i Odish, które są piękne, ale bezlitosne. Kres tej walce ma położyć zapowiedziana w przepowiedni Wybranka- potężna, rudowłosa czarownica Omar, która przyłączy się do jednej ze stron i pokona drugą. Przepowiednia jednoznacznie wskazuje na Selene z klanu wilczycy, która - chociaż została wychowana przez Omar - o wiele bardziej woli towarzystwo pławiących się w luksusach Odish. Pewnego dnia znika. Zostawia swoją córkę - Anaid, która jako jedyna nie wierzy, że matka odeszła dobrowolnie...

Anaid jest główną bohaterką powieści - nastoletnią dziewczynką, która jest drobna, brzydka i w ogóle nie umie czarować. Chociaż zmaga się z typowymi problemami dorastania- konflikty w szkole, brak akceptacji rówieśników- musi stać się dorosła i odnaleźć Selene. Do tego zadania przydałaby się umiejętność czarowania, ale jak się okazuje - nauka czarów początkowo idzie bardzo opornie. Dziewczynka wielokrotnie stanie przed wyborami, z jakimi niejeden dorosły nie potrafiłby sobie poradzić. Zaistniała sytuacja wymaga od niej niezwykłej odwagi, hartu ducha i niezłomnej woli walki, co spowoduje, że Anaid będzie musiała przeistoczyć się z niezdarnej nastolatki w silną i odporną psychicznie wiedźmę, zdolną stawić czoło wrogiemu ugrupowaniu.

Dobrą stroną książki jest Anaid. Postać jest głęboka i dobrze wykreowana. Dziewczyna ściera się z siłami ciemności, ale także walczy z niechęcią rówieśników. Niektóre jej cele są szlachetne (ocalenie matki), inne dość banalne (uczestnictwo w urodzinowym przyjęciu szkolnej gwiazdy). Dorosłość tej postaci przeplata się więc z dziecięcą naiwnością, czasami wręcz bezmyślnością. Anaid to bohaterka skomplikowana, zasługująca na centralne miejsce w fabule.

Historia jest dość schematyczna. Wszystko opiera się na walce dobra ze złem. Główna bohaterka, która na początku jest niezdarna i nie umie sobie sama poradzić, staje się odważna, uparta i utalentowana magicznie. Jest to standardowa historia drogi i inicjacji: bohaterka wyrusza w podróż, która ma ją doprowadzić do matki, ale także wgłębia się w nieznany jej dotychczas świat magii, przechodzi rytuał wtajemniczenia, dołączając do społeczności czarownic. Oba motywy są doskonale znane miłośnikom literatury fantasy.

Mimo wszystko świat współczesnych czarownic jest dobrze skonstruowany i dosyć rozbudowany. Autorka stworzyła różne zaklęcia, eliksiry i przepowiednie, które swoją drogą nie są zbyt skomplikowane.

"Księżyc przyćmi ziemię na jej cześć
i strzec będzie miejsca jej pobytu
blade światło promieni księżyca
wskaże jasną aurę swej wybranki. (...)"

Styl, w jakim autorka prowadzi opowieść, przypadł mi do gustu. Jest neutralny (narracja w trzeciej osobie, trzymająca bohaterów i czytelnika na dystans), prosty, ale bez przesady. Pasuje do opisywanej historii, wystarczy do oddania stopnia skomplikowania postaci i fabuły. Lektura jest prosta i przyjemna., a umilają ją ilustracje. Polecam osobom, które zaczynają swoją przygodę z fantastyką.

Nefmi

Brak komentarzy :

Prześlij komentarz

Znasz już moje zdanie, teraz ja chciałabym poznać Twoje - wyraź opinię, zgódź się ze mną lub nie, podyskutuj, pożartuj. Zostaw po sobie ślad!